Verstoppertje spelen

Hallo allemaal. Jullie hadden ons bijna niet gevonden natuurlijk. Maar dat is helemaal niet raar hoor. We zijn namelijk meesters in het verstoppen. Zo goed zelfs dat onze kattenpappa soms een half uur bezig is om ons terug te vinden. Natuurlijk willen we best een paar van onze verstopplekjes met jullie delen. Maar vertel ze niet door. Dit is ons geheimpje. We moeten het die kattenpappa natuurlijk niet te makkelijk maken.

Een van mijn beste verstopplekjes is in die houten doos. Hoe noemde hij dat ding nou Salus? Volgens mij was het cajon, een “trommelkistje”. Hi hi, ik zou eerder zeggen dat een “katin is”, want hoewel de opening aan de achterkant wat smal is, pas ik er wel soepeltjes door heen. Dat is “kat in ’t bakkie”. Het is er heerlijk donker en als ik dan er plat in ga liggen, dan vindt dat baasje me nooit.

Miauw… handig zo’n katin… uhm cajon

Ja, dat is inderdaad een purrrrrfect plekje. Weetje wat ik vaak doe Vesta? Zie je die tafel met die stoelen daar. Dat is pas een perfect plekje. Niet aan het begin hoor, dat ziet hij zo. Maar als ik helemaal door naar achter tijger, en dan ook nog wat achter die stoelpoten ga liggen, dan ben ik bijna niet meer te zien. Ja met jouw zwarte vacht, Salus, val je inderdaad mooi weg.

Je kan me toch niet vinden….

Dit zijn natuurlijk nog wel de wat eenvoudige plekjes. Want wat altijd pas echt grappig is, en wat het baasje helemaal gek maakt. Dat is als we ergens stiekem naar binnen glippen. Zo kruipen we nog wel eens stiekem de berging, de WC, of de meterkast in. Dan spelen we verstoppertje zonder dat die kattenpappa dat weet. Ja, zoals afgelopen week nog toen je in de meterkast was gekropen Salus. Ik lag lekker bovenop de kattenpappa op de bank, toen jij in de meterkast iets omgooide. Je had dat baasje moeten zien. Hij dacht bijna dat er spoken waren.

Wij zijn natuurlijk ook nieuwsgierig naar jullie verstopplekjes. Kom we gaan weer spelen. Vesta verstop jij je maar. Dan ga ik je weer zoeken. Waar zou ze nu weer zitten. Wacht daar bij de krabpaal is nog een plekje. Hé ik heb je gevonden.

Als jij nu… pss pss pss, dan ga ik … pss pss

 

Komen jullie ons volgende maand weer opzoeken? En laten jullie ons weten wat jullie favoriete verstopplekje is?

Dikke knuffel, een neusje en een kopje,

Vesta en Salus

Even voorstellen; 2 katten godinnen

Hallo allemaal. Laten we ons eerst even voorstellen. Wij zijn Vesta en Salus. Nu denk je natuurlijk, dat zijn twee hele normale poezen die je door het hele land heen ziet. Maar dan heb je het helemaal mis. Wij, Vesta en Salus, beleven vaak de leukste avonturen, die we hier graag met jullie willen gaan delen. We hebben daarom onze kattenpappa gevraagd of hij van onze avonturen een blog wil schrijven. Hij mag er dan een paar leuke foto’s bij zoeken om het plaatje compleet te maken.

Maar laten we ons eerst even verder voorstellen. Vesta begin jij maar.

Hoi, ik ben dus Vesta een lapjeskat van anderhalf. Mijn naam dank ik aan de Romeinse Godin voor huis en haard. Dat haardvuur zie je zelfs nog terug in mijn mooie rode vakken in mijn vacht. Mijn karakter past ook erg goed met me naam. Ik lig graag languit in het zonnetje en vind het helemaal top als het baasje me over mijn buikje kriebelt. Maar het allerliefst lig ik boven op mijn kattenpappa op de bank.

Nou, en ik ben dan dus Salus. Net als mijn zus ben ik anderhalf jaar oud. Salus is de Romeinse Godin van welvaart, welzijn en gezondheid. En daarom let natuurlijk ook goed op de gezondheid van mijn kattenpappa. Dat kriebelen is even leuk, maar dat laat ik wel aan mijn zus over. Ik vind het heerlijk om te spelen, te rennen en te springen en wil dat eigenlijk de hele dag wel doen. En dan uiteraard met het baasje. En als hij soms wat probeert te snoepen, probeer ik dat natuurlijk zo lastig mogelijk te maken.

Wij zijn erg benieuwd hoe onze soortgenootjes aan hun naam zijn gekomen. Laat je het ons weten in de reacties?

Hier boven zie je nog een foto van ons van iets meer als een jaar geleden. Het was deze foto waardoor onze kattenpappa op ons verliefd werd. Hij aarzelde geen moment en haalde ons op uit de dierenopvang waar we toen woonden. Nu hebben we onze eigen burcht. Daar hebben het daar enorm naar ons zin. Onze kattenpappa zorgt daar wel voor.

Tot de volgende keer,

Dikke knuffel, een neusje en een kopje,

Vesta en Salus