Honden en vuurwerk

Wat een heerlijke periode van het jaar is dit toch. Voor ons begint de aftrap bij Sint Maarten. De kleinste is al weken van te voren bezig met het instuderen van de verschillende liedjes die ze samen met haar zelfgemaakte lampion gaat zingen voor de deuren van onze buren en andere bewoners in de straat. Het gaat natuurlijk allemaal om de beloning, een snoepje. Geweldig! Heel snel na Sint Maarten komt de volgende Sint al in beeld met de Pakjesboot, weer nieuwe liedjes instuderen, zelf gemaakte schoentjes en klompen knutstelen, nog meer zingen en nog meer lekkers en cadeautjes.

Sinterklaas heeft ons land inmiddels weer verlaten en mogen alle kerstornamenten van stal gehaald worden, of uit de kelder of van zolder, het ligt er maar net aan waar je woont natuurlijk 😉 Wat een heerlijke gezelligheid in huis, de kerstboom helemaal versiert met lichtjes en ieder jaar weer spannend om te beslissen welke kleur de boventoon mag voeren in huis; wordt het goud of zilver of misschien wel allebei. De gekleurde lichtjes doen het sinds lange tijd ook weer goed, maar het allerliefst ga ik voor 1 kleur, 1 kleur die de sfeer bepaalt en daarbij bepaalt hoe vaak je nog terug moet naar de winkel om nieuwe kerstspullen te kopen 🙂

Over 3 weken sluiten we een periode van (extra)  feest en gezelligheid in huis af met Oud&Nieuw, samen sluiten we een oud jaar af en starten we fris en fruitig een nieuw jaar. Voor ons een feestdag met dubbele gevoelens. Oud&Nieuw heeft iets traditioneels en voor mij zelfs spiritueels; dag oud, hallo nieuw. Een nieuw jaar met nieuwe kansen en alles wat we het afgelopen jaar geleerd hebben toe te kunnen passen bij alle nieuwe ervaringen die we het komende jaar op mogen gaan doen. En we nemen natuurlijk afscheid van het oude jaar met een BENG, tot grote vreugd van onze oudste. Zodra de zomervakantie afgelopen is begint hij met sparen voor vuurwerk en beginnen ook de oeverloze YouTube filmpjes “ken je deze al mam, deze ga ik ook kopen”. Heerlijk om hem zo bezig te zien en tegelijkertijd voel ik een knoop in mijn maag, ik kijk opzij en een beetje naar beneden.. daar ligt ons Mikey aan mijn voeten, waar hij altijd ligt of ik nu op de bank zit voor de tv of op kantoor achter de laptop, hij ligt steevast aan mijn voeten. Te wachten op zijn volgende loopje buiten of stoei partijtje en vol vertrouwen dat ik voor hem zorg, vandaag, morgen en met Oud&Nieuw… “pff krijgen we dat weer” hoor ik mezelf denken “wat een ellende”. Mikey is onze hond, zoals je wellicht al had begrepen, een kruising tussen een Jack Russell en een Boeren Fox, super lief, super sportief, super druk en tijdens Oud&Nieuw super nerveus. En het begint nu allemaal al, want bij sommige supermarktketens kun je al vuurwerk kopen, waar onze oudste natuurlijk super blij van wordt. Hij en Mike lijken soms uit hetzelfde hout gesneden, alles gaat met volle overgave en ze vinden elkaar super leuk, behalve met Oud&Nieuw. Dan staan ze lijnrecht tegenover elkaar. Waar de een van vreugde tot aan het plafond springt vanwege het beschikbaar zijn van het vuurwerk en de uitgestalde dummy’s, ligt de ander in zijn mandje met grote ogen die schichtig heen en weer vliegen wanneer hij een knalletje hoort. Het staartje stopt met kwispelen en zijn achterlijfje trilt. Ach ach ach wat een ellende, mijn hart breekt wanneer ik dit zie.

Anderhalf jaar geleden zijn wij begonnen met de Grasdoos met de intentie om heel veel puppy’s en hun baasjes te helpen tijdens de zindelijkheidstraining en vorig jaar rond deze periode van het jaar kreeg de Grasdoos er een hele mooie nieuwe functie bij; ondersteuning van elke hond met angst voor vuurwerk. Ons Mike durfde de laatste week van het jaar niet meer naar buiten en als ik hem al mee kreeg was plassen er niet bij. Angstig bleef hij tussen mijn benen staan, mij aankijkend van “laat het alsjeblieft stoppen” Hoe blij waren wij toen dat wij de Grasdoos hadden, het haalt de angst niet weg, maar het geeft Mikey wel de gelegenheid om binnen zijn behoeften te doen en even niet naar dat akelige en lawaaierige buiten te hoeven. Met 1 of 2 plasjes per dag gaat de Grasdoos 1 tot 2 weken mee, Mike is een klein hondje dus we konden het 2 weken uithouden met 1 Grasdoos. Het poepje hebben we eraf geschept en door de wc gespoeld, zo bleef het gras schoon, de plasjes ruik je immers niet, maar de poepjes worden niet opgenomen en geneutraliseerd door het gras. Wij blij en Mike blij!

 

Hele fijne feestdagen gewenst, maar er wat moois van samen!

Een warme groet, team Grasdoos.nl

Share this post
  , , , ,


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.